Skąd się bierze grzybica stóp?
Grzybica stóp – brzmi fatalnie, bo kojarzy się z brakiem higieny. Tymczasem zarażeniu sprzyja też nadmiar higieny oraz korzystanie z prysznica w klubie fitness i częste wizyty na basenie.
Grzybica jest nawracającym, przewlekłym schorzeniem wywołanym przez dermatofity – grzyby nitczaki pasożytujące na skórze i jej przydatkach. Znacznie rzadziej dochodzi do zakażenia drożdżakami i pleśniakami. Nie leczona grzybica skóry nieuchronnie prowadzi do grzybiczych zakażeń paznokci, które mogą powstać także niezależnie, wskutek zainfekowania pleśniakiem z grupy Aspergillus.
Ta przypadłość stała się powszechna.
Na grzybicę stóp choruje co trzeci Polak. Jej powstawaniu w istocie sprzyja brak higieny, ale w równym stopniu jej nadmiar. Jeśli zbyt często myjesz się zasadowym, zwykłym mydłem (pH powyżej 7), naruszasz ochronny płaszcz hydrolipidowy skóry, co czyni ją bezbronną i sprzyja rozwojowi choroby. Grzybicą jednak przede wszystkim bardzo łatwo się zarazić. Wszędzie tam, gdzie bosa stopa styka się z podłożem – na basenie, w saunie, na wykładzinie nie tylko w hotelu, ale i w mieszkaniu znajomych, którzy są zarażeni – aż się roi od zarodników grzybów chorobotwórczych.
Zarazić się: prosta sprawa
Poprzez bezpośredni kontakt z zarodnikami grzybów, które są wszędzie: w tapicerce mebli, na podłodze i dywanie, w ziemi i kurzu. Zdrowy organizm zabezpiecza naturalna bariera ochronna, która może jednak ulec osłabieniu. Grzybica łatwo atakuje, gdy spada odporność, dlatego często towarzyszy innym chorobom, np. cukrzycy. Łatwiej się nią zarazić w trakcie stosowania antybiotyku lub podczas restrykcyjnej diety. Na zakażenia bardziej są narażeni także alergicy, kobiety w ciąży i osoby otyłe. Grzybicy sprzyja potliwość stóp, bo grzyby lubią ciepło i wilgoć. Z tego powodu też schorzenie to nazywane jest czasami „athlete’s foot” (z ang. stopa sportowca): podczas dużego wysiłku stopy pocą się bardziej niż zwykle, a w zakrytym sportowym bucie grzyby mają idealne warunki rozwoju.
Ważne: szybkie rozpoznanie
Pierwszym objawem choroby jest zaczerwienienie i uczucie napięcia między palcami i na podeszwach stóp. Kolejnym – powstanie pojedynczych pęcherzyków, łuszczenie się oraz świąd skóry. Niektóre rodzaje zakażeń prowadzą do powstania silnych zrogowaceń naskórka. Chorobie skóry zwykle towarzyszy grzybica paznokci. Płytka ulega zgrubieniu, zmienia zabarwienie, traci przejrzystość. Jeśli zauważyłaś któryś z tych objawów, jak najszybciej zacznij leczenie. Najlepiej iść do podologa (eksperta od stóp), dermatologa albo lekarza pierwszego kontaktu – to specjaliści, którzy potrafią postawić właściwą diagnozę lub – w razie wątpliwości – skierować na odpowiednie badania.
